ORGEL FESTIVAL HOLLAND

banner 985x197

Het Orgel Festival Holland als muzikale droomreis

Het Orgel Festival Holland als muzikale droomreis

Het is niet de eerste keer dat de gedachte bij me opkomt hoe de wereld eruit zou zien als alle muziek ouder dan 40 jaar niet meer gespeeld zou worden. Onvoorstelbaar zou je denken, maar in de tijd van Monteverdi en Bach was dat zo en ook nu zijn er heel veel mensen die niet naar ‘oude’ muziek luisteren. Wie zich onderdompelt in het Orgel Festival Holland komt dan ook terecht in een muzikale droomwereld met realistische trekjes: best aangenaam in deze onzekere tijden.

Gistermiddag, zo rond één uur, hadden we even te maken met de barre realiteit: zes deelnemers kregen te horen dat ze niet tot de volgende ronde waren toegelaten. De anderen kunnen vooralsnog hun droom blijven najagen. Dinsdag na de tweede ronde volgt nog zo’n ‘even slikken’ moment.

Terug naar de droomreis, met de bus naar Hoorn om daar te worden ondergedompeld in een cultureel warm bad. Onder leiding van stadsorganist Mark Heerink en de concourswinnaar van 2015, Adriaan Hoek gingen we door drie eeuwen muziekgeschiedenis op bijbehorende locaties. Eerst de Oosterkerk met een orgelkas van Jonathan Bätz: een prachtig achttiende-eeuws meubel-ensemble. Het instrument daarin is echter een onvervalst industrieel negentiende-eeuws product van C.G.F. Witte. De keuze van Adriaan voor muziek van Johannes Brahms en Max Reger was dan ook een zeer goede. Op overtuigende wijze presenteerde hij ons de extreme dynamiek van instrument en muziek: een prachtige bijna schizofrene droom. In de Lutherse Kerk viel, eenmaal binnen, alles op zijn plaats. In een nagenoeg achttiende-eeuws interieur en een orgel van Pieter Müller dat nooit is gewijzigd. Met muziek van Haydn en Bach, onder andere de bijna nooit te horen Fantasia en fuga in a, bracht Adriaan ons met zijn hemels spel even buiten de realiteit. In de Koepelkerk , gebouwd in 1882, met een orgel van Maarschalkerweerd, gebruikte Mark Heerink deze negentiende-eeuwse setting voor muziek uit de vorige en deze eeuw. Opgedragen werken van onder ander Herman Strategier, Jan Raas en Daan Manneke, gaven ons een inkijkje in de muzikale sfeer van wierook en kaarslicht. Het sensuele en vloeiende spel van Mark gaf ons voldoende energie om de busreis terug naar Alkmaar te overleven.

Het Festival Openingsconcert gisteravond door het Hongaarse Concerto Armonico onder leiding van Miklós Spányi overtrof de stoutste verwachtingen. In de gastvrije ambiance van de Bibliotheek Kennemerwaard waren we door Chris Bragg al ingewijd in de soms sappige achtergronden van de concerto’s van Carl Philipp Emanuel Bach, Giuseppe Sammartini en George Friedrich Händel, maar dat het een droomavond zou worden…. Voor de pauze was ik in de opnamekamer, waar je alles tot op de millimeter hoorde. Daarna was het in de kerk zelf nog mooier. Spányi die met kistorgel en clavecimbel tegelijk dirigeerde en soleerde, werd door zijn jonge musici met een werkelijk zilverachtig mooi geluid, ondersteund. Als solist combineert Spányi een perfecte techniek met een buitengewoon soepele ritmische agogiek: ideaal voor deze virtuoze en makkelijk in het gehoor liggende concerto’s: de droom duurde voort.

Vanavond speelt de muziek van Claudio Monteverdi de hoofdrol. Deze componist is in mijn herinnering voor altijd verbonden met de mythe van Orfeo en Euridice. Dat kwam zo. Het eerste jaar van mijn studie musicologie in Utrecht was een belevenis. Met vele andere in de praktijk gegroeide oud- conservatoriumstudenten was ik begonnen aan de toen net gelanceerde verkorte opleiding en dat leverde soms irreële, verwarrende situaties op: wat zijn ze hier aan het doen en waarom? Tot het gastcollege van de dramaturg Peter te Nuyl over vernieuwende opera’s in de geschiedenis en waarom componisten daar altijd de mythe van Orfeo en Euridice voor gebruikten. Op overtuigende wijze zette Te Nuyl toen zijn visie uiteen: het is geen verhaal over het verlies van de geliefde, maar over inspiratie, het afschudden van oude veren voor nieuwe. En hier liet hij de beroemde aria uit Monteverdie’s opera horen, waarin Orfeo de onderwereld verlaat en daarbij toch omkijkt naar Euridice, terwijl hij wist dat hij haar dan zou verliezen. In twee versies: een langzame dramatische uitvoering en enerverende vrolijke. In zijn visie was de laatste de juiste. De kunstenaar Orfeo was toe aan een nieuwe inspiratiebron, een nieuw vrouwbeeld, en hij stapt vrolijk de wereld in op weg naar nieuwe dromen.

En ik begreep wat musicologie voor mij kon betekenen.

Nieuw gevonden composities van Monteverdi, nieuwe muzikale dromen. Il Pegaso onder leiding van Maurizio Croci gaat het straks laten horen in de Grote Kerk in Alkmaar om 20.15 uur.

De inleiding van Chris Bragg met Maurizio Croci begint om 19.30 uur.

Written by : Hans Steketee

25,15,0,50,0
25,600,60,1,1500,1000,30,2000
90,300,1,0,12,25,50,0,70,12,1,50,1,1,1,5000
0,1,0,0,0,30,15,5,0,0,0,3,0,0
Steun ons
Victorie Fonds
Prins bernard fonds
Flentrop
Rabobank
De Vest
Taqa cultuurfonds
Afas
VSBfonds
Vrienden vh orgel
Marcelis
Genootschap Physica
Ziekenhuis
Klop Orgelbouw
Bylandt
Fam. Bakker
Gem. Alkmaar
Berch Heemstede
DMP
Lijst2017
Artiance
Ruys
Dioraphte

Aanmelden Nieuwsbrief

Abonneren op de nieuwsbrief?

Vul onderstaand uw naam en e-mailadres in.
 

Deze website gebruikt cookies om het gebruik ervan voor u te optimaliseren.
Lees meer over hoe cookies op deze website worden ingezet en hoe deze door u in- of uitgeschakeld kunnen worden: cookie beleid
Door gebruik te maken van deze website stemt u in met het gebruik van deze cookies.
Akkoord